Skarb skarbów alchemików

Sednem wielkiego dzieła alchemii było połączenie siarki i rtęci w celu stworzenia kamienia filozoficznego. Ale uczestniczące w tym procesie siarka i rtęć były  „mądre“. Połączenie to wydawało się jak małżeństwo, którego siarka i rtęć były symbolami, jako król i królowa, słońce i księżyc, złoto i srebro, czerwony lew i biały orzeł.

„Czerwony lew“ często występował w ikonografii alchemii w średniowieczu i renesansie, symbolizując materie przygotowaną na wielkie dzieła.

Linia przewodnia, za którą opowiadała się alchemia, było to, iż metale potrafią przekształcać ludzką psychikę a także inne rzeczy w pierwszorzędną materie, podrzędny matrix, mogący opuszczać wszelkie formy bytu. Mottem alchemików było: uwolnić się i zastygnąć. Oznacza to: rozpuścić do poziomu materii podstawowej i przekształcić, tworzyć nową materie. Paracelsus, wielki szesnastowieczny alchemik nazwał materie pierwotną „duchem prawdy“ tajemniczej natury, wspaniałą siłą. Duch ten porusza wszystkie organizmy. Wielu go szuka a tylko niewielu znajduje.

Czerwony Lew to Chrystus w godzinie swej śmierci, to zmartwychwstały Chrystus, który po przeobrażeniu ukazał sie swoim apostołom. To słońce invictus, jego znakiem jest lew, wieczna gwiazda, świecąca w sercach dzieci. Baranek jest koloru białego, koloru alchemików, lew jest czerwony, symbolizując wielkie dzieło.

W alchemii odpowiada to pierwiastkowi siarki. W przeciwieństwie do trzech wymienionych zwierząt reprezentuje ona ziemie. Także w innych tekstach nazywana jest “filozoficznym ogniem”, podczas gdy dla złota nazywana jest “metalicznym lwem”. Czerwony lew jest tym, który wyjaśnia właściwie to ostatnie znaczenie/pojęcie.

Magia, alchemia I konsekracja

Jedną z bardziej interesujących cech alchemii jest to, że rytuały magiczne związane są z procesami alchemicznymi. W rzeczywistości informacje te są bardzo krótkie (lapidarne) w klasycznych tekstach. Mimo to udało sie już w bardzo dawnym tekście przeczytać naukę magii w odniesieniu do alchemii “Testament Fraternitatis Rosae Aureae Crucis – Liber II: of Divine Magic et Naturali, cum Chymico-Magicae Secretorum.

Czerwony lew to płynne złoto alchemików, przygotowuje na uświęcenie i zezwala na duchowy wzrost ludzi, którzy są na to przygotowani.

Wykraczając jednak poza Białe Złoto (ORMUS) proces opisany w tym dokumencie jest wewnętrzną praktyką alchemików. Wykorzystuje on pitne złoto, pozostające w związku z siedmioma planetarnymi inteligencjami oraz aniołem stróżem. Należy podkreślić, że wszystkie te praktyki magiczne - możliwe były już zawsze od czasu wynalezienia kamienia mądrości. Wykorzystano to jako swego rodzaju “magnetyzm astralny” – aby móc komunikować się z organizacjami duchowymi.

Niektórzy znawcy (alchemicy) podkreślają fakt, że nikt tak naprawdę nie może uprawiać magii, jeżeli wcześniej nie opanował kamienia mądrości i nie może być regenerowany przez swe własne siły.

Należy też wiedzieć, że przyjmowanie pitnego złota lub “czerwonego lwa” przez osoby nieprzygotowane może być niebezpieczne, ponieważ substancje te rozbudzają coś, co przez dawnych zwolenników Rosacruces nazywane było jako “ciało niepojęty ogień” (Kundalini). To właśnie jest powodem, dla którego nigdy nie dawano eliksiru lub pitnego złota nieprzygotowanym uczniom I młodym ludziom, a jedynie osobom doświadczonym, mającym co najmniej 40 lat i to wyłącznie po wieloletnim treningu.

Inna droga do “czerwonego lwa” jest wcześniejsze, co najmniej dwumiesięczne przygotowanie poprzez przyjmowanie proszku Białego Złota. Następnie można przyjmować dodatkowo Białe Złoto - Ormus przez kolejne dwa miesiące. Wreszcie można zacząć przyjmować, „Czerwonego Lwa”, dodatkowo oprócz proszku Białego Złota. Należy wtedy przestać przyjmować Ormus.